Τζούλια Νόβα: Η εξομολόγηση για τις δύσκολες στιγμές – «Κλεινόμουν μέσα μου και έκλαιγα, πάθαινα κρίσεις πανικού»

Η Τζούλια Νόβα παραχώρησε δηλώσεις στην κάμερα της εκπομπής «Το Πρωινό», μιλώντας τόσο για το ενδεχόμενο επιστροφής της στην τηλεόραση όσο και για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στο παρελθόν.

Αρχικά, αναφερόμενη στα επαγγελματικά της σχέδια, εξήγησε πως θα ήταν θετική σε μια νέα τηλεοπτική πρόταση, αρκεί να υπάρχει καλό κλίμα και συνεργασία.

«Όλα είναι πιθανά. Δεν έχω κάτι πολύ συγκεκριμένο στο μυαλό μου. Εμένα με ενδιαφέρει να έχω ωραία ομάδα και ωραίο κλίμα. Τίποτα άλλο. Το ταξιδιωτικό θα ήταν ωραίο και το πρωινό που λες, επειδή είναι κάτι πιο παρεΐστικο πάλι πιστεύω πως θα μου ταίριαζε», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια, η Τζούλια Νόβα μίλησε για τις δύσκολες εμπειρίες που έχει βιώσει, παραδεχόμενη πως σε μικρότερη ηλικία δυσκολευόταν να θέσει όρια και να αντιδράσει σε

συμπεριφορές που την επηρέαζαν αρνητικά.

«Ήμουν μικρούλα και πολύ απλά κάποια πράγματα έπρεπε να τα διαχειριστώ διαφορετικά και δεν ήξερα να τα διαχειριστώ σωστά, οπότε γι’ αυτό και πέρασα όπως πέρασα. Δηλαδή αν αυτή τη στιγμή ξανά ήμουν στην ίδια θέση, νομίζω πως θα ήταν όλα τελείως διαφορετικά», εξομολογήθηκε.

Παράλληλα, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τότε τις εντάσεις, σημείωσε: «Γι’ αυτό κατά κάποιο τρόπο φταίω και εγώ, επειδή κάποιες συμπεριφορές δεν έπρεπε να τις ανέχομαι. Έπρεπε από την αρχή να βάζω όρια. Και ήμουν πολύ μικρή και δεν ήξερα να βάζω όρια επειδή δε μου άρεσαν οι εντάσεις. Ένα ύψωμα φωνής, λίγο πιο αυστηρός να είσαι, λίγο πιο κοφτός. Αυτό δεν ήμουν. Οπότε εκεί έχανα το παιχνίδι. Αλλά σου λέω, έφταιγα κι εγώ. Έφταιγα εγώ επειδή έπρεπε να βάζω όρια. Τότε ήμουν μωρό. Δηλαδή μόλις άκουγα ένταση, έσκυβα το κεφάλι μου και έλεγα “εντάξει, δεν πειράζει, δεν φταίω, αλλά χτύπα με”. Πίσω από τις κάμερες μιλούσα. Και στους ίδιους μιλούσα. Και ειδικά προς το τέλος μιλούσα πάρα πολύ».

Κλείνοντας, η Τζούλια Νόβα αποκάλυψε τις επιπτώσεις που είχαν οι συγκεκριμένες εμπειρίες στην ψυχολογία και την υγεία της.

«Για μένα γενικά πρέπει να μιλάς απ’ την πρώτη κακή συμπεριφορά. Γι’ αυτό και σου λέω αυτό ήταν το λάθος μου, επειδή εγώ για περίπου τρία χρόνια δε μιλούσα καθόλου. Απλώς κλεινόμουν μέσα μου και έκλαιγα. Πάθαινα κρίση πανικού, είχα βγάλει ψυχοσωματικά, είχα διάφορα. Και ας μη φαινόταν αυτό προς τα έξω, επειδή προφανώς είμαι πάρα πολύ καλή ηθοποιός».