Αντώνης Κανάκης: Η αναφορά στην πατρότητα και στον θάνατο του πατέρα του
- 2 hours ago
- 2 min read
Ο Αντώνης Κανάκης έδωσε αποκαλυπτική συνέντευξη στο νέο επεισόδιο της σειράς "Face Off" by Stoiximan στον Ντέμης Νικολαΐδης, στη Θεσσαλονίκη και μίλησε για την πατρότητα και τον θάνατο του πατέρα του.
Πιο συγκεκριμένα, ο Ντέμης Νικολαΐδης ανέφερε: «Τι σε άλλαξε πιο πολύ μέχρι τώρα».
Έτσι, ο Αντώνης Κανάκης απάντησε: «Ο θάνατος του μπαμπά μου και η ζωή των παιδιών μου. Έχουν μεγαλώσει σε χρόνο dt. Κάτι πρέπει να κάνουμε με τον χρόνο. Η Ευγενία είναι 9, γίνεται κοπέλα σιγά-σιγά. Παίρνω τον Τζον αγκαλιά το βράδυ να τον πάω για ύπνο και κοντεύω να μείνω στον τόπο. Έχουν μεγαλώσει.
Αυτό που συνηθίζω να λέω είναι ότι αυτά - ο θάνατος και η ζωή που ανέφερα - είναι πράγματα που δεν μπορεί κανείς να τα καταλάβει. Ούτε εμείς είχαμε την ικανότητα να το καταλάβουμε. Για παράδειγμα, όταν μας μιλούσαν για τον θάνατο ή όταν ο θάνατος μας πλησίαζε σίγουρα θα στεναχωριόσουν. Αλλά αν δεν το νιώσεις στο πετσί σου με μια απώλεια αυτού του επιπέδου, αυτού του εκτοπίσματος, όπως είναι το να χάσεις τον μπαμπά σου, μόνο τότε καταλαβαίνεις τι εστί απώλεια και τι εστί θάνατος.
Και αντίστοιχα όσο και να σου αρέσουν τα παιδιά και να καταλαβαίνεις ότι η σχέση ενός παιδιού και του πατέρα και της μητέρας είναι ένας ισχυρός δεσμός, αν δεν το βιώσεις δεν μπορείς να το καταλάβεις. Και όλα τα κλισέ που ακούς μέχρι τότε αποδεικνύονται πραγματικότητα τελικά. Ειδικά για τα παιδιά. Είναι αδιανόητο.
Κι έχει μεγάλη σχέση για το πόσο κυνική, σκληρή κι αδίστακτη είναι η ζωή, γιατί αυτό το πράγμα που στριφογυρνάει στο μυαλό μου είναι πώς θα βιώσουν τα παιδιά μου τη δική μου απώλεια και πόσο θα στεναχωρηθούν. Δηλαδή πραγματικά ελπίζεις να είσαι ζωντανός κυρίως για αυτόν τον λόγο, για να μην το βιώσουν. Βασική υποχρέωση ενός γονιού είναι να προετοιμάσει τα παιδιά του για μια συναισθηματική αυτονομία που θεωρώ ότι έρχεται αυτομάτως, όταν τα θεμέλια που πέφτουν στην ψυχή τους είναι γεμάτα αγάπη».
Έτσι, ο Ντέμης Νικολαΐδης σχολίασε: «Δεν είναι αυτομάτως. Νομίζω ότι πέφτουμε σε παγίδα καμιά φορά - άθελά μας. Δεν υπάρχει κανένα βιβλίο που να λέει τι μπαμπάς είσαι ή τι μαμά. Μεγαλώνουμε παιδιά, τα αγαπάμε, θα έπρεπε να τα κάνουμε αυτόνομα, αλλά από την υπερβολική αγάπη καμιά φορά τα κάνουμε...θέλουμε και λίγο να μας έχουν ανάγκη».
Comments