Νανώ Παπαϊωάννου: «Η καλή επικοινωνία χρειάζεται συνέπεια.»

Η Νανώ Παπαϊωάννου, copywriter, επιχειρηματίας και instructor, μιλά για τη δύναμη της ουσιαστικής επικοινωνίας, τις προκλήσεις της επιχειρηματικότητας, την ισορροπία ανάμεσα στην καριέρα και την οικογένεια, αλλά και όσα κάνει ένα brand να ξεχωρίζει σήμερα.

1.Έχεις συνεργαστεί με περισσότερα από 150 brands από εντελώς διαφορετικούς κλάδους. Ποιο πιστεύεις ότι είναι το “μυστικό” για να βρίσκεις τη σωστή φωνή κάθε επιχείρησης και τι σου έχει διδάξει αυτή η διαδρομή για την επικοινωνία;

Μυστικό δεν ξέρω αν υπάρχει. Σίγουρα, όμως, υπάρχει πολλή έρευνα πίσω από κάθε λέξη που φαίνεται αυτονόητη. Όταν αναλαμβάνω ένα νέο brand, το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να καταλάβω καλά την επιχείρηση, τον κλάδο, τον ανταγωνισμό, και κυρίως τονάνθρωπο στον οποίο απευθύνεται. Αλλιώς επικοινωνεί ένας γιατρός, αλλιώς ένα ξενοδοχείο και αλλιώς μια φαρμακευτική εταιρεία. Και δεν αλλάζει μόνο το λεξιλόγιο. Αλλάζει το τι έχει σημασία για το κοινό που βρίσκεται απέναντι.

Προσέχω, επίσης, να μην επιβάλω τη δική μου φωνή σε κανένα brand. Αν όλες οι επιχειρήσεις που αναλαμβάνεις ακούγονται ίδιες, μάλλον κάτι δεν έχεις κάνει σωστά. Ο στόχος είναι να αναγνωρίζει κάθε πελάτης τον εαυτό του μέσα στο κείμενο, απλώς σε μια πιο καθαρή, πιο συνεπήκαι πιο δομημένη εκδοχή του.

Αυτό που μου έχουν μάθει οι μέχρι τώρα συνεργασίες μου είναι ότι η καλή επικοινωνία χρειάζεται συνέπεια, όχι εντυπωσιασμό. Μια έξυπνη ατάκα είναι εντυπωσιακή. Αν όμως δεν υπηρετεί έναν στόχο, παραμένει απλά μια έξυπνη ατάκα. Η δουλειά μας δεν είναι να δείξουμε πόσο ωραία γράφουμε, αλλά να βοηθήσουμε μια επιχείρηση να επικοινωνήσει καλύτερατο δικό της μοναδικό μήνυμα.

2. Πέρα από τον ρόλο της επιχειρηματία, είσαι instructor και μητέρα δύο παιδιών. Πώς καταφέρνεις να ισορροπείς ανάμεσα σε όλους αυτούς τους ρόλους και τι έχεις μάθει για τον εαυτό σου μέσα από αυτή τη διαδρομή;

Δυστυχώς - ή ευτυχώς - ανήκω στις γυναίκες που η οικογένεια είναι πάντα η προτεραιότητα, και όλο το υπόλοιπο (πελάτες, deadlines, διδασκαλία, γυρίσματα)οργανώνεται γύρω της.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι όλα κυλάνε ήρεμα και στην ώρα τους. Σημαίνει ότι έχω μάθει να δουλεύω σε παράθυρα χρόνου που προκύπτουν μέσα στη μέρα: όταν όλοι κοιμούνται, όσο μαγειρεύω, όσο κρατάω ένα βιβλίο ιστορίας ή σε εκείνο το σωτήριο μισάωρο ανάμεσα σε σχολείο και δραστηριότητες. Έχω γίνει πολύ πιο αποτελεσματική, γιατί απλούστατα δεν έχω την πολυτέλεια να μην είμαι. Ο χρόνος δεν περισσεύει, οπότε μαθαίνεις να μην τον σπαταλάς.

Το πιο δύσκολο, βέβαια, δεν είναι η οργάνωση, αλλά η μικρή «παγίδα» του laptop που μένει πάντα ανοιχτό. Δυστυχώς η δημιουργικότητα και η έμπνευση δεν έρχονται πάντα όταν θέλεις, με αποτέλεσμα να περνούν ώρες με το word ανοιχτό και την ίδια παράγραφο να σε κοιτάει χωρίς να μεγαλώνει, η άτιμη! Αλλά με τον καιρό μαθαίνεις να το αποδέχεσαι και να το διαχειρίζεσαι. Και, κυρίως, μαθαίνεις ότι το multitasking μπαίνει σίγουρα στο βιογραφικό σου.

3. Η γυναικεία επιχειρηματικότητα συχνά συνοδεύεται από προκλήσεις αλλά και στερεότυπα. Υπήρξε κάποια στιγμή που χρειάστηκε να αποδείξεις την αξία σου ή να ξεπεράσεις εμπόδια και τι κράτησες τελικά από αυτή την εμπειρία;

Θα ήταν άδικο να πω ότι η δική μου πορεία ήταν γεμάτη εμπόδια, γιατί στην πραγματικότητα στάθηκα αρκετά τυχερή στις συνεργασίες μου. Δούλεψα με ανθρώπους που εκτίμησαν από νωρίς τη δουλειά μου, που μου έδωσαν χώρο να προτείνω, να διαφωνήσω, να κάνω και λάθη χωρίς αυτό να σημαίνει το τέλος της συνεργασίας. Δεν θα το αγνοήσω αυτό, ούτε θα το αποδώσω μόνο σε προσωπική αξία, η τύχη παίζει μεγαλύτερο ρόλο απ' όσο συνήθως παραδεχόμαστε.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν στιγμές δυσκολίας. Υπήρξαν, όπως σε κάθε επαγγελματική διαδρομή, ανεξάρτητα από φύλο. Αυτό όμως που κράτησα δεν είναι τόσο κάποιο συγκεκριμένο εμπόδιο που ξεπέρασα, όσο η διαπίστωση ότι δεν σταμάτησα ποτέ να μαθαίνω. Και ακόμα δεν έχω σταματήσει. Κάθε συνεργασία, κάθε brand, κάθε δύσκολος πελάτης μού έμαθε κάτι που δεν ήξερα πριν, και αυτό ισχύει ακόμα και σήμερα.

Αν κρατήσω κάτι πιο γενικό απ' όλα αυτά, είναι το εξής: η επαγγελματική ωριμότητα έρχεται όταν σταματάς να προσπαθείς να αποδείξεις κάτι σε κάποιον άλλον. Στην αρχή νομίζεις ότι πρέπει να πείσεις τους άλλους. Στην πορεία καταλαβαίνεις ότι το μόνο που χρειάζεται είναι να ξέρεις καλά τη δουλειά σου και να έχεις την ειλικρίνεια να παραδέχεσαι όταν κάτι δεν το ξέρεις. Αυτό, νομίζω, είναι πιο ρεαλιστικό μάθημα. Η πρόοδος συνήθως είναι πιο ήσυχη και λιγότερο δραματική απ' όσο μας αρέσει να διηγούμαστε.

4. Σε μια εποχή όπου όλοι δημιουργούν περιεχόμενο, τι είναι αυτό που κάνει ένα brand να ξεχωρίζει πραγματικά; Ποια λάθη βλέπεις πιο συχνά και ποια συμβουλή θα έδινες σε μια επιχείρηση που θέλει να χτίσει ουσιαστική σχέση με το κοινό της;

Παράγουμε πλέον περισσότερο περιεχόμενο από ποτέ, και το παράδοξο είναι ότι μεγάλο μέρος του μοιάζει σχεδόν ίδιο. Η τεχνητή νοημοσύνη έκανε μεν την παραγωγή πιο εύκολη, αλλά και πιο ομοιόμορφη.Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο «παράγω περιεχόμενο» και στο «έχω πραγματικά κάτι να πω». Ένα brand ξεχωρίζει όταν έχει σαφή ταυτότητα: ξέρει σε ποιον μιλάει, τι θέλει να πει και γιατί αξίζει να το ακούσει κανείς.

Το πιο συχνό λάθος που βλέπω είναι η παραγωγή περιεχομένου χωρίς στρατηγική. Το «πρέπει να ανεβάσουμε κάτι σήμερα» δεν είναι στρατηγική, είναι πανικός με ωραίο γραφιστικό. Ούτε χρειάζεται ένα brand να κυνηγάει κάθε trend ή να είναι παντού ταυτόχρονα. Χρειάζεται να είναι εκεί που βρίσκεται πραγματικά το κοινό του και να έχει κάτι χρήσιμο ή ουσιαστικό να του προσφέρει.

Και κυρίως: να μιλάει λιγότερο για τον εαυτό του και περισσότερο για τον πελάτη του. Η καλή επικοινωνία μεταφράζει το «τι κάνω εγώ» σε «τι σημαίνει αυτό για σένα». Σου δίνω κάτι χρήσιμο. Ακούγεται μικρή λεπτομέρεια, στην πράξη όμως αλλάζει ολόκληρη τη στρατηγική ενός brand.

5. Αν σήμερα απέναντί σου βρισκόταν μια νέα γυναίκα που σκέφτεται να ξεκινήσει τη δική της επαγγελματική πορεία, αλλά διστάζει, ποιο θα ήταν το μήνυμα που θα ήθελες να της αφήσεις μέσα από τη δική σου εμπειρία;

Δεν θα της έλεγα «μη φοβάσαι». Eίναι απολύτως λογικό να φοβάσαι όταν ξεκινάς κάτι δικό σου. Ούτε θα της έλεγα το κοινότυπου «πίστεψε στον εαυτό σου», γιατί η πίστη βοηθάει, αλλά μαζί της χρειάζεται και σοβαρή προετοιμασία κι ένα ρεαλιστικό πλάνο. Θα της έλεγα να μάθει καλά το αντικείμενό της, να καταλάβει την αγορά, και κυρίως να βεβαιωθεί ότι αυτό που θέλει να προσφέρει λύνει μια πραγματική ανάγκη.

Από την άλλη, δεν χρειάζεται να περιμένει να νιώσει 100% έτοιμη. Αυτή η στιγμή δεν έρχεται ποτέ. Κάποια πράγματα θα τα μάθει μόνο όταν ξεκινήσει, όταν κάνει λάθη, αλλάξει γνώμη και αναγκαστεί να βρει λύσεις στην πορεία. Η επιχείρηση που θα έχει σε πέντε χρόνια πιθανότατα δεν θα μοιάζει καθόλου με αυτή που σχεδιάζει σήμερα. Και αυτό είναι κομμάτι της διαδρομής. Ίσως το καλύτερο.

Και κάτι τελευταίο: θα συμβούλευα να μην παρασύρεται και να μη συγκρίνει τη δική της αρχή με την πορεία κάποιου άλλου. Στα social media βλέπουμε συνήθως το τελικό αποτέλεσμα, όχι τα χρόνια δουλειάς και τα λάθη που προηγήθηκαν. Μας πιάνει μια «μανία» να φτάσουμε στο τέρμα πριν καν ξεκινήσουμε. Οπότε θα έλεγα: προετοιμάσου, ξεκίνα, κι άφησε στον εαυτό σου το περιθώριο να μην ξέρει από σήμερα όλες τις απαντήσεις. Κανείς μας δεν τις ήξερε.

Με ειλικρίνεια και ρεαλισμό, η Νανώ Παπαϊωάννου μοιράζεται εμπειρίες και σκέψεις που αναδεικνύουν τη σημασία της συνέπειας, της εξέλιξης και της αυθεντικής επικοινωνίας σε κάθε επαγγελματική διαδρομή.